Czasami zdarzają się nieoczekiwane zamówienia, jak to na cztery frywolitkowe krzyże. Zamówienie dotarło, praca zyskała uznanie.
Najpierw było wygrzebanie i dopasowanie wzoru - stary wzór z "Anny" z lat dziewięćdziesiątych. Dobranie nici i supłanie.
Nici Aida nr 20 białe. Mailowa prezentacja gotowego wyrobu klientowi, akceptacja i... dalsza praca. Jak trudno się pracuje z białą nitką, wie każda osoba frywolitkująca.
Jeszcze lekkie usztywnienie,wyprostowanie i krzyże gotowe do wysłania. Tak to trwało 3 tygodnie, bo czasu między nauką, pracą a robótkami na drutach mało.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądających na mój blog - dziękuję za odwiedziny i komentarze.
W pierwszy dzień wiosny pokazuję chustę, która przypomina zimę, dlatego nazwałam ją Winterberry.
To oczywiście wzór Juneberry Triangle - z przedłużonym schematem z nupkami, które zrobiłam z 5 oczek, a nie z 3 - jak w poprzednich wersjach. Dzięki temu chusta jest naprawdę duża -
180 x 110 cm, 3 i pół motka Lanagold Alize (49 % wełna, 51 % akryl), druty nr 6.
Chusta jest mięciutka i ciepła - szuka właścicielki.
Wczoraj udało mi się zakończyć mojego pierwszego ptaka - jest nieduży, bo tylko na 15 piór, ale skończył mi się motek na tło - Treking "Pro Natura". Można go jednak zamotać wokół szyi, bo jest długi na 145 cm, szeroki na 45 cm.
Poprzedni projekt - marokański patchwork odłożony, bo na druty wskoczył nowy Dreambird Shawl.
Od tygodnia dłubię go na drutach nr 3 - przy okazji nauczyłam się rzędów skróconych robionych germanami - tzw. german short. Łatwy i lepszy sposób niż owijanie oczka. Włóczka to Magic Angora (Mohair 40%, Akryl 60%) z YarnArt - 520 m w 10 dkg i kremowa Trekking Pro Natura (wełna 75 %, bambus 25 %) 420 m w 10 dkg.
Mam kilka dni urlopu i dzięki temu mój projekt szybko nabiera kształtu i koloru. Dzierganie jest nużące (same prawe oczka), uprzyjemnia mi czas słuchanie "Mistrza i Małgorzaty" .
A tak wygląda całość.
Od roku, czyli od kiedy zobaczyłam na stronie Drops Design zachwycającą patchworkową narzutę, która porwała mnie swoimi kolorami, chciałam zrobić ten projekt. Skorzystałam wtedy z promocji na włóczki skarpetkowe Dropsa i zakupiłam wełnę na narzutę. Niestety, brakowało dwóch kolorów, dopiero w tym roku dokupiłam je na kolejnej promocji.
Tak prezentują sie pierwsze rzędy marokańskiej narzuty.
Druty Karbonaz nr 3,5.
I tak niepostrzeżenie znalazłam się w roku 2014. Sporo wciąż dziergam, ale brakuje czasu na zrobienie zdjęć. Prezentowany leciutki i błyszczący szal wspaniale uchwycił aparatem mój nieoceniony fotograf - artysta Jacek Siek. Taka pogoda była 6 stycznia. Dzisiaj jest już całkiem zimowo, czyli jakbyśmy wskoczyli w inną porę roku.
Szal jest robiony w bardzo prosty sposób, oczko brzegowe, 2 oczka razem, potem oczka prawe (lub najprostszy ażur - narzut, 2 oczka razem) i przed oczkiem brzegowym oczko prawe z poprzecznej nitki - to na stronie prawej, lewa - oczka lewe.
Wykorzystałam pół motka Lace Drops i ponad motek błyszczącej złotej nitki z cekinami - Yildiz Himalaya,
druty nr 4.
Szal mierzony od końca do końca skosu ma 170 cm, szer. 24 cm.
Złote cekiny i nitka w słońcu błyszczą wszystkimi kolorami, trudno uchwycić to migotanie.
Wzór - czyli układ pasów ażuru i prawego jerseju - powstawał w trakcie dziergania.
Słońce było tak ostre, że moje nowe okulary przyciemniły się do ciemnego brązu, pasują idealnie do mojego błyszczącego szaliczka.
